Wolontariat, patologie, pedagogika

Wolontariat - bezpłatne, dobrowolne, świadome działanie na rzecz innych, wykraczające poza więzi rodzinno-koleżeńsko- przyjacielskie. Rodzaje wolontariatu: bezterminowy, krótkoterminowy, jednorazowy, okresowy, indywidualny, grupowy itd.

Wolontariusz – każda osoba fizyczna, która dobrowolnie, ochotniczo i bez wynagrodzenia wykonuje świadczenia na rzecz organizacji i instytucji i osób indywidualnych wykraczając poza więzi koleżeńsko-rodzinne

Organizacje wolontarystyczne – działalność jest w znacznym stopniu oparta na działaniu ochotników, czyli wolontariacie.

Dzień wolontariusza – corocznie obchodzony jest dzień wolontariusza 5 grudnia; ustanowiony przez UNESCO w roku 1981

Organizacje wolontarystyczne – działalność jest w znacznym stopniu oparta na działaniu ochotników, czyli wolontariacie.

Społecznik – człowiek zajmujący się sprawami społecznymi, bezinteresownie pracujący dla dobra społeczeństwa; działacz społeczny.

Działalność charytatywna – wspieranie biednych i potrzebujących pomocy; miłosierdzie, dobroczynność, filantropia – od łac. charitativus – miłosierdzie chrześcijańskie wobec ubogich (skoncentrowanej na najuboższych), a także działalność świecka skupiająca się głównie na: oświacie, kulturze, nauce.

Dewiacja społeczna – odchylenie od reguł działania społecznego, postępowanie niezgodne z przyjętymi w spoleczeństwie lub jego części normami lub wartościami.

Zwana jest również społeczną dezorganizacją, oznacza stan zakłócenia równowagi spolecznej, czego przejawem jest osłabienie więzi spolecznych, utrudnienia w realizacji pewnych wartości i potrzeb, zachwianie systemu norm, oraz nieskuteczność kontroli spolecznej.

Źródła dewiacji

W zależności od przyjętej koncepcji, socjolodzy upatrują źródeł dewiacji w odmiennych przyczynach.

• koncepcje biologiczne: według nich źródła dewiacji leżą w cechach wrodzonych dewiantów (nacisk na cechy fizyczne).
• koncepcje psychologiczne: źródła dewiacji leżą w cechach osobowości. W tym ujęciu stany psychiczne są dziedziczne, nie podlegają kontroli jednostki i odpowiadają za niekonwencjonalne zachowania.
• koncepcje funkcjonalistyczne: przestępczość i dewiacja wynikają z napięć strukturalnych. Jeżeli cele jednostki postawione są zbyt wysoko i nie może ona spełnić tych aspiracji za pomocą dostępnych środków, rodzi się zachowanie dewiacyjne.
• koncepcje interakcjonistyczne: dewiacja jest wytworem społeczeństwa. Zachowania dewiacyjne wyuczone są w większości w grupach pierwotnych, na takiej samej zasadzie jak zachowania praworządne. Jest to proces interakcji między dewiantami a niedewiantami.
• koncepcje konfliktowe: dewiacja jest świadomym wyborem, często natury politycznej. Dewiacja dotyczy wszystkich warstw społeczeństwa i należy ją rozumieć w kontekście nierówności i konfliktów pomiędzy interesami różnych grup społecznych.
• teorie kontroli: dewiacja jest wynikiem zachowania równowagi między impulsami, które skłaniają do dokonania czynu przestępczego a mechanizmami kontroli społecznej powstrzymującymi od takich czynów.